بذار خیال کنم هنوز ترانه هامو می شنوی

هنوز هوامو داری و هنوز صدامو می شنوی

بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم

اگه تموم قصه هام هنوز ترانه سازتن

بذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی

روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی

بذار خیال کنم تو دلتنگی هات غروب که میشه یاد من می افتی

تویی که قصه ی طلوع عشقو گفتی و دوست دارمو نگفتی

بذار خیال کنم منم اون که دلت تنگه براش

اون یکه وقتی تنهایی پر میشی از خاطره هاش

اون که هنوز دوسش داری اون که هنوز هم نفسه

بذار خیال کنم منم اونی که بودنش بسه

دوباره فال حافظو دوباره توی فالمی بذار خیال کنم بذار اگر چه بی خیالمی

بذار خیال کنم تو دلتنگی هات غروب که میشه یاد من می افتی

تویی که قصه ی طلوع عشقو گفتی و دوست دارمو نگفتی

 سخته ... 

   از تو گذشتن سخته با تو نبودن درده واسه من

               زنده بودنم مرگه بدون تو و عشقت واسه من

               وجود من ماله تو قلب تو هم ماله من عزیزم

               رفتن تو مرگه منه دستای تو تو دستمه

               نگو که باید جدا شیم نبود تو نبودمه

               بدون تو کم میارم تا پای جون دوستت دارم

               اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم

               واسه با تو بودن زندگیمو باختم یه کلبه ای از عشق واسه ی تو ساختم من

               عاشق تو بودم عاشق تو هستم درای دلم رو روی همه بستم من

زندگیم تا الان همش بوده عذاب و بس/یاد گرفتم که برم جلو عصا به دست

حس می کردم که به انتها رسیده طاقت/خودمو رها کردمو زدم به سیم آخر

فک می کردم تموم شده دیگه دوره ی پاکی/وقتی دیدمت فهمیدم تو این کره ی خاکی

میشه هنوزم دوست داشت و عشق نمرده/فهمیدم اینو که زندگیم چشم نخورده

من عشقو با تو می خوام چون تو دل بقیه مرد/این دله ساده م شکست و بخیه خورد

باید که نوره این دلم حالا بتابه رو تو/عوض نمی کنم با غریبه یه تار موت رو

آدما دلمو شکستن و اینو یادم دادن/که دیگه خودمو قایم بکنم از عالم آدم

می خوام بیای چون پناه دل خسته م باشی پس/بی تو می دونم زندگیم از هم پاشیده س

               رفتن تو مرگه منه دستای تو تو دستمه

               نگو که باید جدا شیم نبود تو نبودمه

               بدون تو کم میارم تا پای جون دوستت دارم

               اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم

منو تو با همه فرق داریم اینو خودتم می دونی/اگه تو بری میمیرم تو بگو که با من می مونی

دارم از چشمات می خونم که حالا منتظره یه مرده/مردی که همه ی احساساتش منحصر به فرده

همه دردای من توی بغض صدامه آره/داستان زندگی هم چنان ادامه داره

ولی بسه تک و تنهایی ادامه دادن/می خوام منم بگم تو آسمون یه ستاره دارم

غرور رو میذارم کنار پس بذار تا بگی/که مثه تو پیدا میشه از هزار تا یکی

دل من بدجوری بی تابه به خاطر با تو بودن/تو رو می خوام با تمام وجود و تار و پودم

می دونی کلی منتظر بودم تا شبی که بهم بگی/از اینجا به بعد تویی واسم شریک زندگی

پس حالا میاد روی زمین قلم یاس/بی تو دیگه  واسه من پایان کلمه هاس

              واسه با تو بودن زندگیمو باختم یه کلبه ای از عشق واسه ی تو ساختم من

               عاشق تو بودم عاشق تو هستم درای دلم رو روی همه بستم من

کبوتر شد و رفت

روی قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت
                                                                      زير باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت
چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم
                                                                        آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت
روز ميلاد  ، همان روز که عاشق شده بود
                                                                            مرگ با لحظه ی ميلاد برابر شد و رفت
او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد
                                                                               عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت
هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد
                                                                      دختری ساده که يک روز کبوتر شد و رفت